Ιστορία περιοχής

Γύθειο

Το Γύθειο είναι μια πανέμορφη πόλη στη Λακωνία με ένα γραφικότατο λιμάνι, η οποία υψώνεται αμφιθεατρικά στους ανατολικούς πρόποδες του αρχαίου ''Λαρυσίου όρους", που σήμερα ονομάζεται από τους ντόπιους «Ακούμαρος» ή «Κούμαρος».Ο θεός Απόλλων φιλονίκησε εδώ με τον Ηρακλή για τον μαγικό τρίποδα του μαντείου των Δελφών και στο τέλος συμφιλιώθηκαν, δίνοντας στον τόπο τη σημερινή του ονομασία. Το Γύθειο αποτελούσε το επίνειο της αρχαίας Σπάρτης και σύντομα εξελίχθηκε στο κυριότερο εξαγωγικό κέντρο της Λακωνίας ιδιότητα που κρατάει μέχρι και σήμερα αφού ο λιμένας του θεωρείται ο ασφαλέστερος της νοτιοανατολι-κής Πελοποννήσου και από τον οποίο πραγματοποιούνται εξαγωγές εσπεροειδών (ιδίως πορτοκαλιών), λαδιού, ελαιών και άλλων παραγώγων αυτών. Σημαντικό θα ήταν επίσης να αναφέρουμε την ύπαρξη ακτοπλοϊκής γραμμής που συνδέει το λιμάνι του Γυθείου με τη Νεάπολη, τα Κύθηρα και την Κρήτη ενώ στο λιμάνι λειτουργεί ακόμα και σταθμός ανεφοδιασμού για τα ιδιωτικά σκάφη.

Η πρώτη εντύπωση που αποκομίζει ο επισκέπτης της αποκαλούμενης κάποτε και Γύης Θεών (Γύ-θειον) είναι νεοκλασσικά σπίτια που σκαρφαλώνουν αμφιθεατρικά στην πλαγιά του βουνού, στενά ανηφορικά σοκάκια με σκάλες, το νησάκι Κρανάη με τον επιβλητικό του φάρο, μ΄ένα μικρό πευκοδάσος και τον πύργο Τζαννετάκη.

Κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα, νησιωτική αύρα, ποικιλία επιλογών, αυτό είναι το Γύθειο σήμερα. Μπορεί κανείς να απολαύσει τις δραστηριότητες της ζωής μιας σύγχρονης αλλά και ρομαντικής επαρχιακής πόλης. Τους ψαράδες που μπαινοβγαίνουν στο λιμάνι με τις βάρκες τους ή που φτιάχνουν υπομονετικά τα δίχτυα τους. Τους δραστήριους σερβιτόρους στις ταβέρνες στον παραλιακό δρόμο κατά μήκος του παραλιακού δρόμου. Παιδιά που παίζουν στην πλατεία με τις μητέρες που κουβεντιάζουν. Τους μαγαζάτορες στα πεζοδρόμια έξω από τα καταστήματα τους. Μικρούς και μεγάλους κατά το βραδινό τους περίπατο στο λιμάνι. Και τους τουρίστες, Έλληνες και ξένους, να απολαμβάνουν κι αυτοί τους ήρεμους ρυθμούς της πόλης και τη φυσική της ομορφιά.

 

Κρανάη


Μια γοητευτική πινελιά στο θαυμάσιο τοπίο του Γυθείου δίνει το νησάκι "Κρανάη" στη νότια πλευρά της πόλης, ενωμένο σήμερα με την ακτή. Εδώ, σύμφωνα με τη μυθολογία, διανυκτέρευσε η Ωραία Ελένη - σύζυγος του Μενελάου - με τον εραστή της τον Πάρη, μετά τη φυγή τους από τη Σπάρτη, πριν από το ταξίδι στην Τροία. Φεύγοντας ο Πάρης ξέχασε το κράνος του, λέει ο μύθος, και έτσι πήρε το όνομά της η Κρανάη.

Στα αξιοθέατα της είναι το παρεκκλήσι του Αγίου Πέτρου, ένας οκταγωνικός φάρος και ο πύργος του 3ου μπέη της Μάνης, του Τζαννετάκη Γρηγοράκη, που χτίστηκε τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας και ο οποίος λειτουργεί σήμερα ως Ιστορικό Εθνολογικό Μουσείο Μάνης.

Αν ο επισκέπτης αποφασίσει να διασχίσει το πευκοδάσος του νησιού και να βρεθεί στην άλλη γωνιά της Κρανάης, τότε θα βρεθεί μπροστά σε μια αποκάλυψη. Ενας από τους παλιούς φάρους, από τους λίγους που έχουν διασωθεί, στέκει εκεί από το 1873 για να μεταφέρει στις μέρες μας την αίσθηση άλλων εποχών. Ψηλός, πετρόκτιστος, τριγυρισμένος από τα βοηθητικά κτίσματα και τις συκιές, προβάλλεται στο γαλάζιο πέλαγος. Η καλύτερη ώρα για τον περίπατο του επισκέπτη στον φάρο είναι η αυγή, όταν ο ήλιος ανατέλλει από τη θάλασσα ξεδιπλώνοντας την πιο πλούσια χρωματική παλέτα που διαθέτει.

Από το 1989 δόθηκε η άδεια να διαμορφωθεί το Ναυτικό Μουσείο της Μάνης στο ισόγειο του φάρου και να δημιουργηθούν χώροι αναψυχής στον περιβάλλοντα χώρο και στο παρακείμενο κτίριο συνοδείας. Ο πύργος του φάρου προβλέφθηκε να παραμείνει στη χρήση του Γ.Ε.Ν.